\b;Bloki
Do zgrupowania razem kilku instrukcji można użyć nawiasów klamrowych \c;{}\n; i utworzyć z nich jeden blok, na przykład: 
\c;
\s;	{
\s;		float  t;
\s;		t = a;
\s;		a = b;
\s;		b = t;  // zamienia wartości a i b
\s;	}
\n;
Każda instrukcja w bloku zakończona jest \l;średnikiem\u cbot\term;, ale sam blok już nie. 
W celu zilustrowania użycia bloków w programie rozważmy następujący przykład z instrukcją \c;\l;if\u cbot\if;\n;:
\c;
\s;	if ( a < b )
\s;		\n;instrukcja 1\c;;
\s;		\n;instrukcja 2\c;;
\s;	\n;instrukcja 3\c;;
\n;
Jeśli \l;warunek\u cbot\cond; jest prawdziwy, wykonywane są instrukcje 1, 2 i 3. Jeśli nie, tylko instrukcja 1 jest pomijana, instrukcje 2 i 3 są wykonywane. Fakt, że instrukcja 2 jest na tym samym poziomie co instrukcja 1, nie ma znaczenia. 
Jeśli instrukcje 1 i 2 mają być wykonywane tylko, gdy warunek jest prawdziwy, należy użyć nawiasów klamrowych do złączenia ich w jeden blok: 
\c;
\s;	if ( a < b )
\s;	{
\s;		\n;instrukcja 1\c;;
\s;		\n;instrukcja 2\c;;
\s;	}
\s;	\n;instrukcja 3\c;;
\n;
Bloki mogą być niezbędne w przypadku instrukcji \c;\l;if\u cbot\if;\n;, \c;\l;while\u cbot\while;\n; oraz \c;\l;for\u cbot\for;\n;, w celu zgrupowania instrukcji, które mają być wykonywane tylko w przypadku prawdziwości warunku bądź powtarzane wielokrotnie. 
Bloki można umieszczać wewnątrz innych bloków dowolną liczbę razy. Oto przykład dwupoziomowego zagnieżdżenia:
\c;
\s;	if ( a > b )
\s;	{
\s;		int  i = 0;
\s;		while ( i < 18 )
\s;		{
\s;			move(10);
\s;			turn(5);
\s;			i = i+1;
\s;		}
\s;	}
\n;
Aby poprawić czytelność programu, najlepiej jest wyrównać klamrę otwierającą \c;{\n; z zamykającą \c;}\n;, chociaż nie jest to obowiązkowe. Następujący przykład zajmuje mniej miejsca i jest równoważny poprzedniemu, nie jest jednak polecane używanie takiego stylu: 
\c;
\s;	if(a>b) { int i=0; while(i<18) {
\s;	move(10);turn(5);i=i+1; }}
\n;
\t;Zobacz również
\l;Instrukcje\u cbot;, \l;typy\u cbot\type; i \l;kategorie\u cbot\category;.
